Przedszkole Publiczne nr4 w Ozimku

W tym tygodniu porozmawiamy o zawodach. Wybór zawodu jest ważną decyzją w życiu człowieka, gdyż dotyczy jego przyszłości. Dzieci często bawią się w policjanta, strażaka, lekarza, fryzjerkę, nie zdając sobie sprawy, że przez zabawę przygotowują się do wyboru zawodu. Przyglądają się też zawodom wykonywanym przez dorosłych. Wy drodzy rodzice wykonujecie też różne zawody, więc jeśli jeszcze tego nie zrobiliście, to myślę, że warto opowiedzieć dziecku o waszej pracy, o przydatności wykonywanych przez was zawodów, bądź gdy to będzie możliwe, pokazać swoje miejsce pracy (można też na zdjęciach) oraz niezbędne narzędzia, którymi się posługujecie. Rozmawiamy z dzieckiem także o innych znanych i potrzebnych zawodach (piekarz, lekarz, policjant, strażak, sprzedawca, itd.)

1. Zachęcam do obejrzenia krótkiego filmiku edukacyjnego: Kubuś – Bajka dla dzieci - Zawody

https://www.youtube.com/watch?v=K9TF6aefiUw

 

2. Nauka wiersza Stanisława Karaszewskiego„Zawody” .

 

„Zawody”
 Kto dom stawia? - Murarz!
 Kto chleb piecze? - Piekarz!
 Kto stół robi? - Stolarz!
 A ty? Na co czekasz?

 Każdy jakiś zawód ma,
 swoją pracę dobrze zna.
 W domu, w polu, w szkole też
 pracuj z nami, jeśli chcesz!

 Kto maluje? - Malarz!
 Kto nas leczy? - Lekarz!
 Książki pisze? - Pisarz!
 A ty? Gdzie uciekasz?

 Każdy jakiś zawód ma,
 swoją pracę dobrze zna,
 dookoła praca wre,
 by nam lepiej wiodło się!

 

3. Porozmawiajmy również z dzieckiem na temat tego, kim chce zostać w przyszłości. Zachęcajmy do uzasadnienia swojego wyboru poprzez dłuższe wypowiedzi oraz zwróćmy uwagę, by dziecko wypowiadało się pełnymi zdaniami. Może na początku kończyć rozpoczęte zdania, np.: Chciałbym zostać w przyszłości…., Mój wymarzony zawód to… , W swojej pracy będę używać…, Będę zajmować się… itp. Po rozmowie zachęćmy dziecko, by narysowało swój wymarzony zawód, zaplanujmy wspólnie, że na rysunku powinna znaleźć się ich postać wykonująca pracę, przedmioty potrzebne do jej wykonywania, a także tło.

Polecam kolejny filmik edukacyjny: Jak będę dorosła

https://www.youtube.com/watch?v=K92DoB4ffgY

 

4. Zapoznanie dziecka z wierszem I. Salach „Krawcowa”, wprowadzenie w tematykę krawiecką.

 

„Krawcowa”

Kłopot wielki, bo pętelki

poplątały nici moje,

a tu jeszcze tyle pracy

nad dużym wykrojem.

 

Już nożyczki idą w ruch,

igła z nitką są gotowe,

moim lalkom, dziś uszyję

eleganckie stroje nowe.

 

Jeszcze nie potrafię sama,

a więc kroi moja mama.

I już z formy wykrojona

nowa suknia wymarzona.

 

Być krawcową – trudna rzecz.

Wielką wprawę trzeba mieć.

Suknię lace mierzy mama,

kiedyś ją uszyję sama.

 

Rozmowa z dzieckiem na temat wiersza:

- Czym zajmuje się krawcowa?

- Jakich rzeczy potrzebuje do szycia?

- Co może uszyć krawcowa?

 

5. „Kolorowe guziki i guziczki” – klasyfikowanie przedmiotów pod względem koloru i wielkości.

Rodzic przygotowuje guziki o różnych kolorach i wielkościach (duże, małe). Rodzic proponuje, by dziecko przyjrzało się guzikom i zastanowiło się, w jaki sposób można te guziki podzielić, posegregować. Dziecko segreguje guziki, rodzic omawia z dzieckiem utworzone przez nie zbiory.

 

6 „W kuchni” – zgromadzenie akcesoriów związanych z gotowaniem.

 Rodzic rozkłada przed dzieckiem naczynia i akcesoria kuchenne (np.: garnek, patelnia, sztućce, talerz, miska), zachęca do oglądania oraz dotykania. Dziecko wybiera sobie przedmiot i omawia go: podaje nazwę, opisuje wygląd, sposób wykorzystania lub nazwy potraw, które można w nim przyrządzić.

 

7. „Duży – większy, mały – mniejszy” – klasyfikowanie naczyń kuchennych według wielkości.

Rodzic prezentuje dziecku naczynia kuchenne, np. miseczki lub talerzyki różnej wielkości. Opowiada dziecku krótką historyjkę o misiach, przedstawiając ich sylwetki lub maskotki (duża, średnia i mała).

Były sobie trzy misie: tata, mama i synek. Tata miś był duży i potężny, mama mniejsza i drobniejsza od taty, a synek – najmniejszy. Za każdym razem, gdy siadali do posiłków, mama zjadała dużą porcję, tata większą od mamy, a synek mniejszą niż mama i tata.

Rodzic prosi dziecko, aby wśród zgromadzonych przedmiotów odnalazło naczynia należące do taty, mamy i synka, i rozłożyło je dzieląc na grupy. Wspólnie z dzieckiem porównuje ich wielkość, np. Miska mamy jest mniejsza niż taty. Miska taty jest większa niż synka. Dziecko wybiera sobie jeden przedmiot i opisuje go w podobny sposób. Następnie rodzic wskazuje jedno naczynie i określa jego wielkość. Zadaniem dziecka jest wskazanie i nazwanie innych naczyń za pomocą określeń: większy, mniejszy.

 

8. „Szef kuchni poleca” – formowanie z plasteliny ulubionej potrawy na jednorazowych talerzykach papierowych lub talerzykach plastikowych.

Rodzic prosi dziecko, by zastanowiło się, jaka jest jego ulubiona potrawa, co najbardziej lubi jeść. Następnie dziecko na plastikowym lub papierowym talerzyku lepi ulubione danie z plasteliny, po skończonej pracy prezentuje swoje danie opisując jego wygląd, kolor, smak.

 

9. „Idzie kominiarz po drabinie” – zabawa ruchowa ze wspinaniem na palce.

Dziecko kuca na podłodze. Razem z rodzicem wypowiada treść wierszyka: Idzie kominiarz po drabinie, fiku-miku, już jest w kominie i powoli podnosi się, aż do wspięcia na palce, z wyciągniętymi w górę rękoma. Zabawę można powtórzyć kilka razy.

 

10. „Języczek kominiarz” – zabawa logopedyczna, ćwiczenia narządów artykulacyjnych – języka, warg i żuchwy.

Języczek – kominiarz lubi swoją pracę i stara się wykonywać ją starannie. Codziennie rano szeroko otwiera swoją torbę i sprawdza, czy wszystkie narzędzia są na swoim miejscu. (Dziecko mocno opuszcza żuchwę, jak przy wymawianiu głoski „a”). Zamyka na suwak i uśmiecha się. (Buzia zamknięta, wargi złączone – uśmiech). Bierze jeszcze okrągłą, długą szczotkę. (Wargi ułożone w ryjek i wysunięte do przodu (jak przy „u”). Teraz może rozpocząć pracę. Pierwszy komin jest bardzo wysoko. Języczek wspina się po drabinie. (Język stara się dotrzeć do nosa, wspina się pomału od zębów poprzez wargę jak najwyżej). Drugi komin – dużo niżej. (Język maksymalnie wysuwa się na brodę). Teraz nasz kominiarz bierze szczotkę i czyści kolejny komin – od środka. (Język pomału „szoruje” górne zęby od wewnętrznej strony. Podobnie dolne). A teraz musi wyczyścić zewnętrzne ścianki komina. (Język szoruje zewnętrzną powierzchnię zębów – najpierw
górnych, potem dolnych). I jeszcze brzegi komina. One też muszą lśnić! (Język przesuwa się powoli ruchem okrężnym po krawędziach górnych i dolnych zębów – kilka kółek). Czyżbym zapomniał o którymś kominie? Języczek rozgląda się. (Język przesuwa się do lewego kącika ust i do prawego – na zmianę). Uff, wszystkie kominy czyste! Teraz czas na odpoczynek i drugie śniadanie. (Dziecko naśladuje zdecydowane ruchy żucia – ruszanie szczęką).

 

11. „Zgadnij, co to jest?” – rozpoznawanie przedmiotów za pomocą dotyku oraz określanie, z jakim zawodem się kojarzą.

Rodzic umieszcza w worku różne przedmioty, kojarzące się z określonymi zawodami. Dziecko z zawiązanymi oczami wyjmuje po kolei przedmioty i stara się odgadnąć, co trzyma w ręce oraz z jakim zawodem dany przedmiot mu się kojarzy; mogą to być m.in.: grzebień – fryzjer, łyżka – kucharz, szczoteczka do zębów – dentysta, strzykawka – pielęgniarka, pędzel – malarz, samochód – kierowca, grabki – ogrodnik, samolot – pilot, but – szewc, bluzka – krawcowa, książka – pisarz, itp.