Przedszkole Publiczne nr 4 istnieje od 1958 roku.
Położone jest w zacisznym miejscu, na jednym z ozimskich osiedli mieszkaniowych. Mieści się w wolnostojącym funkcjonalnym dwukondygnacyjnym budynku wybudowanym dla potrzeb placówki przedszkolnej.
Posiada dobre warunki dla pobytu dzieci oraz pracy personelu pedagogicznego i administracyjno obsługowego. W przyziemiu przedszkola znajduje się wyremontowane zaplecze kuchenne.
Na parterze przedszkola zlokalizowane są szatnie dziecięce, dwie duże sale zajęć, z łazienkami dla dzieci oraz miejscem do odpoczynku, pomieszczenia administracyjne.
Na pierwszym piętrze mieszczą się trzy sale zajęć dla dzieci, zmywalnia, pokój logopedy, biblioteka, łazienka dla personelu.
Wokół przedszkola znajduje się duży ogrodzony plac zabaw dla dzieci, który jesienią 2009 r. został częściowo zmodernizowany przy współpracy rodziców. Do przedszkola może uczęszczać 115 dzieci. Nasze dzieci podzielone są na cztery grupy wiekowe. Każda grupa wiekowa ma do dyspozycji dużą i kolorową salę do zajęć i zabaw.
Placówka czynna jest od poniedziałku do piątku w godzinach 6:00-16:00, w tym czasie odbywają się zajęcia planowane i inspirowane przez nauczycielki oraz podejmowane z inicjatywy dzieci.
Cała kadra pedagogiczna dba o własne doskonalenie zawodowe i podnoszenie jakości pracy z dziećmi.
Personel administracyjny zajmuje się sprawami finansowymi przedszkola oraz planowaniem posiłków i zaopatrzeniem w żywność oraz środki czystości.
Personel pomocniczy bierze udział w opiece nad dziećmi przebywającymi na terenie placówki, dba o przygotowanie i wydawanie posiłków oraz wykonuje prace porządkowe i naprawcze.
-
Metoda czynnościowego nauczania matematyki Edyty Gruszczyk-Kolczyńskiej, doskonale wykorzystuje możliwości i prawidłowości rozwojowe małego dziecka. Pozwala dziecku działać doświadczać, rozwiązywać problemy, wyciągać wnioski, przewidywać, cieszyć się z każdego działania. Uczy logicznego myślenia i rozwija wyobraźnię.
-
Metoda Batii Strauss - opiera się na: wykorzystaniu elementów ruchu, tańca, gestów, śpiewu, gry na prostych instrumentach perkusyjnych, stwarzaniu dzieciom możliwości zabawy z muzyką, przez co staje się lubiana i chętnie słuchana, aktywnym słuchaniu łatwo przyswajalnej muzyki poważnej, obcowaniu z nią i czerpaniu z niej tego co najlepsze: piękno, wrażliwość, pomysłowość, muzykalność, uruchamianiu wyobraźni oraz przełamywaniu oporów związanych z publicznym występem,
-
Metoda KLANZY - pedagogika zabawy- Metoda oparta na wielokierunkowej aktywności dziecięcej , łączy w sobie w szczególności ruch, muzykę, taniec, działania plastyczne, działania poznawcze. Do ciekawych zabaw należą zabawy z " animacyjną chustą", które doskonale wpływają na integrację grupy, wyzwalają pozytywne emocje.
-
Metoda gimnastyki twórczej C. Orffa i R Labana - pracując ta metodą wykorzystuje się różne formy ruchu, w tym również pantomimę, opowieść muzyczno- ruchową. Metoda pozwala na wykorzystanie ekspresji dziecka i jego inwencji. Umożliwia podejmowanie decyzji. Łączy w sobie dwa światy muzyki i ruchu.
-
Metoda Kniesów - Metoda gimnastyki rozwijająca koordynację słuchowo- wzrokowo-ruchową. Doskonale rozwija poczucie rytmu i sprawność fizyczną. Jest to rodzaj gimnastyki utanecznionej, polegającej na poszukiwaniu coraz to nowych form ruchu sprzężonego z rytmem, muzyka z zastosowaniem przyborów. Zajęcia polegają na naśladowaniu ruchów prowadzącego. Dzieci odwzorowują ruchy nauczycielki, a także wprowadzają własne kreatywne ćwiczenia
-
Metoda ruchu rozwijającego Sherborne - Udział w ćwiczeniach metodą W. Sherborne ma na celu stworzyć dziecku okazję do poznania własnego ciała, usprawnienia motoryki, poczucia swojej siły, sprawności i związku z tym możliwości ruchowych. Dziecko zaczyna mieć zaufanie do siebie, zyskuje też poczucie bezpieczeństwa. Podczas ćwiczeń ruchowych dziecko może poznać przestrzeń, w której się znajduje, przestaje ona być dla niego groźna. Czuje się ono w niej bezpiecznie, staje się aktywne, przejawia większą inicjatywę, może być twórcze. Dzielenie przestrzeni z drugą osobą nie musi być zagrażające, może stać się źródłem współprzeżywania. Nawiązania bliskiego kontaktu, opartego na zaufaniu i współpracy, daje możliwość poczucia wspólnoty i przeżycia szczęścia.
-
Metody aktywizujące - pracując metodami aktywizującymi podstawowym zabiegiem, jaki wykonuje każdy nauczyciel, jest uświadomienie dziecku celu jego działań wraz z umotywowaniem potrzeby jego osiągnięcia Dennisona - Metoda, której twórcą jest Paul Dennison, zwana jest "Gimnastką Mózgu" lub inaczej Kinezjologią Edukacyjną (kines - od sł. ruch; logos - nauka), Jest to metoda ukierunkowana na ćwiczenie obu półkul mózgowych, oparta przede wszystkim na ruchach naprzemiennych .Metoda ukierunkowana na usprawnianie procesu uczenia się, na stymulowanie rozwoju intelektualnego dziecka, aktywizowanie systemu nerwowego i uwalnianie od blokad, które pojawiają się podczas stresu. Od innych metod wspomagających proces uczenia wyróżnia się tym, że jest oparta w głównej mierze na ruchu.
-
Relaksacja - pomaga w zachowaniu wewnętrznej równowagi, umiejętnie wykorzystuje wszelkie chwile spokoju i odprężenia. Umiejętnie prowadzony relaks to świadome działania na pograniczu ćwiczeń fizycznych i umysłowych, pozwalające na pełne poznanie własnego ciała i jego możliwości oraz uświadomienie sobie znaczenia swojej woli. Dzięki własnej aktywności dziecko w wieku od 2 do 5 lat stopniowo poznaje fizyczne możliwości swojego ciała, uczy się panowania nad nim oraz umiejętności opisania go. Zgodnie z wymaganiami otoczenia - zarówno w domu, jak i w przedszkolu - korzysta ze swych umiejętności. Władzę, jaką posiada nad samym sobą, pozwalającą wykonywać i kontrolować własne czyny i gesty uświadomienia sobie krok po kroku. Dzięki temu lepiej panuje nad swoimi popędami, potrafi zahamować nierozważne ruchy, co ułatwia wysłuchanie innych osób, pomaga w koncentracji uwagi i skupieniu się na wykonywanych czynnościac
